یادخدا :یکی از چیزهایی که لذت دعا را خیلی بالا می برد، این است که تو دائماً از خدا طلبکار می شوی. یعنی خدا خودش، خود را بدهکار کرده وگرنه ما که از خدا طلبکار نیستیم. تمام هستی و وجودمان از خداست، در ذات خودمان هیچ چیز نداریم که بخواهیم از خدا طلبکار شویم. کسی حقی گردن خدا ندارد، اما خدا می گوید: من چون کریمم، شما هر چی از من بخواهید، از من طلبکارید. پس یکی از چیزهایی که لذت ذکر و دعا را بالا می برد، این است که شما دائماً در حال دریافت هستید؛ دریافت هایی که یا می بینید و لمسش می کنید و در زمان حال به شما می رسد و یا برایتان ذخیره می شود. خستگی در دعا معنا ندارد، مگر آدم نادان، بی اعتقاد و بی معرفت باشد. برای همین در روایت داریم، با معرفت ترین انسانها، نسبت به خدا کسی است که بیشتر دعا می کند و دستش بالاست. هر چقدر سطح معرفت انسان بیشتر باشد، از غیب و بی نهایت دریافت بیشتری می کند.

* التماس دعا *